Het schouderklopje van de maand juni 2016

Het Schouderklopje van de maand Juni gaat naar Peter Bernoster uit Zaandam

Peter is 27 jaar en zorgt voor zijn vrouw Yüksel.
In Februari 2015 begint voor beiden een lange weg vol onbegrip en onzekerheden. Terwijl Yüksel met haar dochtertje in de keuken bezig is, valt er een pannendeksel op het hoofd van Yüksel. Ze schrikt van het geluid en raakt kort bewusteloos. Nadat ze bijkomt praat ze met dubbele tong en een van haar ogen is duidelijk verlamt. Er word een lichte hersenschudding geconstateerd, die vanzelf over zal gaan. De klachten die zij heeft houden aan en ze krijgt tal van onderzoeken. Ondertussen is zij druk bezig met de revalidatie. In December krijgt ze te horen: Het gaat niet meer beter worden.

Tijdens het begin van het proces volgt Yüksel ook nog een studie. Ze wil graag het Speciaal Onderwijs in. Na het gebeurde besluit zij de studie te stoppen, want het gaat gewoon niet meer met de aanhoudende klachten. Hoofdpijn, krachtvermindering links, geheugenverlies, flauwvallen, evenwichtsproblemen, coördinatieproblemen… zomaar een rijtje klachten waar zij dagelijks mee te maken heeft. Haar dochtertje brengt zij iedere dag naar school toe, omdat het niet zo ver is. Maar langer dan 10 minuten autorijden kan zij niet. Het gevecht om een uitkering komt er ook nog eens bij. Werken kan ze onmogelijk nog, en ze word voor 100% afgekeurd. Ze krijgt na veel gedoe met de instanties uiteindelijk een uitkering. Hierdoor krijgen ze wat meer zekerheid wat de financiën betreft. Hierdoor valt er veel stress weg voor beiden.

Peter heeft een kantoorbaan. Zijn baas is gelukkig mee-denkend, en geeft hem alle ruimte om bij zijn vrouw te kunnen zijn wanneer dat nodig is. Het komt regelmatig voor dat Yüksel hem belt dat het niet gaat, en dan kan Peter ten alle tijden naar huis, en haalt de verloren uren weer in wanneer dat mogelijk is. Ook komt het geregeld voor dat hij, ná een dag werken, boodschappen moet doen, het eten klaar maakt, daarna het huishouden nog doet, en zorgt dat hun dochtertje van 4 1/2 jr op tijd in bed ligt. Maar ook voor Peter komt het moment dat het allemaal te veel wordt, hij krijgt last van hyperventilatie. Sinds kort kan hij er met iemand over praten en daar is hij blij mee.

De relatie van dit jonge stel is behoorlijk op de proef gesteld. Maar ondanks alles wat er gebeurd is, zijn ze er sterker uitgekomen, en is hun relatie sterker dan ooit. Ze proberen zoveel mogelijk van elkaar en hun dochtertje te genieten. Die gezinsmomenten zijn goud waard, en daar doen en laten ze alles voor. Door het gebeurde zijn ze vrienden kwijt geraakt. De vrienden die ze nu nog hebben, begrijpen hoe de situatie is, soms ook pas door zélf te zien wat de gevolgen zijn voor beiden.
Yüksel vind ook dat Peter tijd moet hebben met zijn vrienden, zoals een avondje voetbal kijken. “Zij is beperkt, Peter niet”.

Wederom horen wij weer de klacht dat de instanties langs elkaar heen werken, of niet meewerken.
“Dit vreet energie”, zegt Yüksel.

Als wij vragen of zij nog iets kwijt willen aan de lezers, zeggen zij beiden: “Geniet van de kleine dingen, en laat je niet meeslepen door de maatschappij. Blijf jezelf”.

Het cadeautje voor Peter word dit keer uitgereikt door Jon, onze vaste vrijwillige fotograaf van studiojon.nl/

Een waardebon van het Team van De Saenkanter, Zaanweg 120, 1521 DS Wormerveer.

Een mooie afsluiting van een mooie leer-avond. Iedere keer leren wij weer wat bij, wat ten goede komt aan de Mantelzorgers die wij proberen te ondersteunen.

Bedankt Peter en Yüksel, voor jullie gastvrijheid.

Mijn dank gaat ook uit naar de hulp van Marike Smit die het interview voor haar rekening nam.

Wormerveer Saenkanter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *